„Ustawą z r. 1884 (tzw. ustawa Nagueta) przywrócono rozwody. W roku 1907 uchwalono modyfikację tej ustawy, polegającą na tym, że separacja małżonków może być po upływie 3 lat zmieniona na rozwód, jeżeli którykolwiek z małżonków występuje z tym żądaniem.
W roku 1907 nowela do artykułów dotyczących prawa małżeńskiego wprowadziła jako pełnoletność zarówno dla kobiet jak i dla mężczyzn 21 lat (dotychczas wynosiła ona dla mężczyzn ukończonych 25 lat). Przed ukończeniem 21 roku życia wymaga się nadal na zawarcie małżeństwa przez syna lub córkę zezwolenia ojca i matki, a jeśli istnieje między nimi różnica zdań, wystarczająca jest zgoda ojca. Jeżeli jedno z rodziców nie żyje lub nie może oświadczyć swej woli (np. wskutek choroby psychicznej) wystarczy zezwolenie drugiego z nich. Po ukończeniu 21 aż do ukończenia 30 roku życia syn lub córka pragnący zawrzeć związek małżeński powinni uzyskać zezwolenie ojca i matki, w razie zaś odmowy udzielenia zezwolenia przesłać im akt notyfikacyjny sporządzony przez notariusza (a nie jak dotąd przez dwóch notariuszy i w obecności świadków). Po upływie 30 dni od notyfikacji może być zawarty związek małżeński. Równocześnie zniesiony został obowiązek zwracania się do ojca i matki, lub jeśli nie żyją, do dziadków i babek przez formalny akt uszanowania (acte respectueux) z prośbą o radę.“(16)