„Tego wieczoru Władek był dziwnie niespokojny. Po prostu nie mógł doczekać się powrotu ojca z pracy.
— Co też tato mi przyniesie... — mruczał sam do siebie, wyglądając oknem — co to będzie...
Ojciec obiecał Władkowi wczoraj, że nazajutrz przyniesie mu coś bardzo ciekawego. Chłopiec co chwila spoglądał na zegar i niecierpliwił się coraz bardziej. 0 tej porze ojciec przeważnie już jest w domu, a dziś... Na ulicy robiło się już szaro. Władek mocniej przycisnął nos do szyby, aby łatwiej rozróżnić znajomą sylwetkę. Zmrok zapadał szybko.
Krótki dzwonek wesoło zadźwięczał u drzwi. Za chwilę Władek jak co dzień witał się z ojcem, całując go serdecznie.
— Tato, przyniosłeś...i — zapytał ściszonym z ciekawości głosem.
— Tak, synu — odparł ojciec. — Widzę, że zainteresowała cię moja obietnica. To dla ciebie — dodał, wręczając chłopcu niewielkie zawiniątko — to jest... zresztą obejrzyj sobie sam, a ja przez ten czas zjem obiad.
— On tu już od godziny stał przy oknie — objaśniała matka stawiając talerze na stole i nie mógł doczekać się ciebie...
Władek z zainteresowaniem rozwinął paczuszkę. Wewnątrz znalazł kawałek jasnego metalu w kształcie krótkiego walca. Poza tym prezent nie odznaczał się niczym szczególnym. Chłopiec nie chciał przeszkadzać ojcu w jedzeniu, jednak rozczarowanie było zbyt silne.“(3)