„4.IV koalicja (18061807). Szczyt potęgi napoleońskiej.
W 1806 r. wojnę z Francją rozpoczęły Prusy (pokój od 1795 r.) zaniepokojone powstaniem Związku Reńskiego. Król Prus Fryderyk Wilhelm III (17971840) wysłał ultimatum do Napoleona z żądaniem rozwiązania Związku i wycofania wojsk z Rzeszy. Napoleon w błyskawicznej kampanii wdarł się w głąb Prus i jednego dnia, 14 października 1806 r. zwyciężył Prusaków w dwóch bitwach pod Jeną i pod Auerstaedt. Zdobył Poczdam i Berlin. Armia pruska skapitulowała. Wojna przeniosła się na ziemie polskie, gdzie Napoleon starł się z Rosjanami. 28 listopada 1806 r. zdobyta została Warszawa, a w kwietniu i maju 1807 r. Śląsk, Gdańsk i Królewiec. Wojska rosyjskie zostały pobite pod Pruską Iławą (8 lutego 1807 r.) i Frydlandem (14 czerwca 1807 r.). W tych warunkach doszło do spotkania dwu cesarzy na Niemnie i podpisania traktatu w Tylży w dniu 7 lipca 1807 r.
Rosja i Francja zawarły przymierze (Rosja zdecydowała się wziąć udział w blokadzie kontynentalnej Anglii). Natomiast Prusom zostały podyktowane twarde warunki. Utraciły one połowę swego terytorium oraz zobowiązały się do zapłacenia ciężkiej kontrybucji. Z większości ziem, które zabrały Polsce w II i III rozbiorze zostało utworzone Księstwo Warszawskie, którego tron objął król saski Fryderyk August I. Z ziem pruskich pomiędzy Łabą i Wezerą zostało utworzone Królestwo Westfalii, na którego tronie zasiadł najmłodszy brat Napoleona Hieronim. IV koalicja została rozbita.“(10)